Ik bekeek 82 websites van technische bedrijven. Het probleem is niet wat iedereen denkt.

Over websites in de techniek bestaat één hardnekkig verhaal: ze zijn verouderd, ze werken niet op een telefoon, en ze stammen uit een tijd dat werk nog via de telefoon binnenkwam. Ik heb dat verhaal zelf ook verkocht.

In oktober 2026 heb ik het nagemeten. Tweeëntachtig bedrijven in Noord-Holland, verdeeld over vijf vakgebieden en tien plaatsen. Het verhaal klopt niet.

Wat er wél aan de hand is, is ernstiger.

De techniek is gewoon op orde

Laat ik beginnen met waar ik ongelijk had.

• Geen enkele site was stuk. Alle 78 die ik kon meten, werkten.
• Geen enkele site draaide zonder https. Nul.
• Vijf van de 78 hadden geen mobiele opmaak — 6,4 procent. Dat is één op de zestien, niet de meerderheid.
• De mediane laadtijd van de HTML was 490 milliseconden. Snel.
• Het mediane copyrightjaar was 2026. Bij drie op de tien stond 2024 of ouder, maar de helft is dit jaar nog aangeraakt.

Wie dus langskomt met het verhaal dat je moet knijpen en slepen op je telefoon, heeft waarschijnlijk niet gekeken. Bij aannemers is het nog het sterkst: daar hebben drie van de achttien geen mobiele opmaak, ongeveer één op de zes. In metaalbewerking en GWW kwam ik geen enkel geval tegen.

De basis ligt er. Daar hoeft niemand nog een verkoopgesprek over te voeren.

Waar het wel misgaat: je werk is onzichtbaar

Bij bijna een derde van de bedrijven — 24 van de 78 — kun je vanaf de homepage nergens heen om te zien wat ze hebben gebouwd. Geen projecten, geen referenties, geen realisaties. Twintig hadden zo'n overzicht helemaal niet. Vier hadden het wel, maar nergens vanaf de homepage bereikbaar: een pagina die bestaat en die niemand ooit vindt.

Zet dat naast hoe werk in deze branches wordt gegund. Een opdrachtgever hoort je naam, zoekt je op, en kijkt wat je eerder hebt gedaan. Een inkoper selecteert op wat hij kan controleren voordat hij belt. Dat is precies het moment waarop een derde van deze bedrijven niets te laten zien heeft.

Per vak loopt het uiteen. In GWW mist 38,5 procent een zichtbaar projectenoverzicht, in de metaal 20 procent. Dat laatste is logischer dan het lijkt: een metaalbedrijf verkoopt bewerkingen en maten, geen plaatjes. Voor GWW, waar je site als dossier wordt gelezen, is het een gemiste kans van formaat.

En erger: je kunt er niet solliciteren

Dit is het cijfer waar ik van schrok.

Bij 45 van de 78 bedrijven — 57,7 procent — is er vanaf de homepage geen enkele route naar een vacature. Vierenveertig hadden geen vacaturepagina, bij één bestond er wel een maar lag hij onbereikbaar.

Ruim de helft dus. In een sector waarin iedereen zegt dat het grootste probleem niet de orderportefeuille is maar het vinden van mensen.

Per vak:

| Vak | geen vacatureroute vanaf de homepage | |---|---| | Aannemerij | 12 van 18 — 66,7% | | Installatie | 12 van 19 — 63,2% | | Elektrotechniek | 8 van 13 — 61,5% | | Metaalbewerking | 8 van 15 — 53,3% | | GWW | 5 van 13 — 38,5% |

Twee op de drie aannemers hebben geen plek waar een timmerman of uitvoerder kan kijken wat er te halen valt. Dat betekent niet dat ze niemand zoeken — iedereen zoekt. Het betekent dat ze het zoeken uitbesteden aan vacaturesites, waar hun bedrijf een functietitel is tussen tweehonderd andere functietitels.

Je site is de enige plek waar jíj bepaalt wat iemand te zien krijgt: de ploeg, het materieel, het werkgebied, de klus waar hij morgen op staat. Dat zijn de drie dingen waarop een monteur beslist voordat hij reageert. Hoe je dat inricht staat in personeel vinden via je website.

Negentien bedrijven laten allebei niets zien

Bij 19 van de 78 — bijna een kwart — ontbreken zowel het projectenoverzicht als de vacatureroute.

Dat zijn sites die alleen vertellen wie je bent en wat je doet. Geen bewijs dat je het kunt, geen reden voor iemand om bij je te komen werken. Een digitaal visitekaartje, in een branche waar de kaartjes allang zijn opgeraakt.

Dit is het echte probleem. Niet dat die sites lelijk of traag zijn, want dat zijn ze niet. Ze zijn leeg.

Hoe ik het heb gemeten

Omdat je dit moet kunnen controleren.

Steekproef. Tien plaatsen in Noord-Holland: Purmerend, Amsterdam, Zaandam, Alkmaar, Hoorn, Edam-Volendam, Landsmeer, Beemster, Wormerveer en Monnickendam. Vijf vakken, met per vak een vaste zoekterm (`aannemersbedrijf [plaats]`, `installatiebedrijf [plaats]`, `elektrotechnisch installatiebedrijf [plaats]`, `metaalbewerking [plaats]`, `grond- weg- en waterbouw [plaats]`). Per combinatie de eerste twee bedrijven met een eigen website, uitgelogd gezocht op 12 oktober 2026. Advertenties, bemiddelingsplatforms en landelijke ketens vielen af.

Dat leverde 82 bedrijven op in plaats van 100. In de kleine kernen bestaan sommige vakken simpelweg niet — Landsmeer, Beemster en Monnickendam hebben geen lokaal GWW- of metaalbedrijf met eigen site. Die cellen heb ik leeg gelaten in plaats van opgevuld met bedrijven van elders.

Meting. Van elk bedrijf is de homepage opgehaald en bewaard. Daarna is per site gecontroleerd of er een link naar projecten en naar vacatures op de homepage staat, en zo niet, of zo'n pagina op een van acht gangbare adressen alsnog bestaat. Een pagina telde alleen mee als hij werkte, het onderwerp daadwerkelijk behandelde, en inhoudelijk verschilde van de homepage — veel van deze sites geven op een onbekend adres gewoon de homepage terug.

Wat er niet in staat. Vier van de 82 vielen af: één bedrijf blokkeert onbekende bezoekers, drie waren bij de tweede ronde niet opnieuw op te halen. Alle percentages gaan dus over 78. Ik heb ook geteld hoeveel sites een telefoonnummer op de homepage tonen, maar die meting bleek onbetrouwbaar — zeven van de acht die ik naliep hadden wél een belbare link. Dat cijfer laat ik daarom weg in plaats van het mooier te maken dan het is.

Wat dit niet is. Geen aselecte steekproef van alle technische bedrijven, maar van de bedrijven die een klant vindt. Dat is een andere groep, en voor deze vraag de relevantere. Met 78 bedrijven kun je iets zeggen over de richting, niet over een enkele plaats. En de vakken elektrotechniek, metaal en GWW zitten op 13 tot 15 bedrijven — klein genoeg om de uitsplitsing per vak met een korrel zout te nemen.

En nog iets. Ik verkoop websites aan deze bedrijven. Dat is geen reden om de cijfers te wantrouwen — ze zijn na te meten — maar je hoort het te weten. Als het mij om de verkoop was gegaan, had ik de eerste paragraaf van dit artikel nooit geschreven.

Wat ik ervan heb geleerd

Mijn eigen verhaal moest op de schop. "Je site is verouderd" klopt niet en is bovendien een beroerde openingszin tegen iemand die er net geld aan heeft uitgegeven.

Wat wel klopt: je site vertelt niet wat je hebt gebouwd, en hij helpt je niet aan mensen. Dat is geen kwestie van opnieuw bouwen. Dat is een projectenoverzicht met je rol per klus erbij, en een werken-bij-pagina met echte foto's van je ploeg.

Twee pagina's. Daar zit het verschil.

Wil je weten waar je eigen site staat? De twaalf punten van een goede B2B-website lopen langs wat er wel en niet op hoort. En wat dit specifiek voor de bouw betekent, staat in de website van een aannemer.