Webdesign & branding studio uit Purmerend
Je verkoopt iets wat de meeste bedrijven als verplichting zien. De kunst is om online te laten zien dat het ze iets oplevert.
4.9/5 gebaseerd op 30+ reviews van tevreden klantenTobias Jansen
Projectmanager Digitale Dienstverlening, Gemeente Amsterdam
“De samenwerking met Jesse was verfrissend. Zijn aanpak is gestructureerd, zijn communicatie helder en zijn ontwerpkeuzes onderbouwd. Dankzij zijn inzet kunnen wij nu een gebruiksvriendelijkere en toegankelijkere website aanbieden.”
Wiekert Jager
Accountmanager, de Producent
“Jesse's vermogen om gebruikersgericht te denken maakt hem een onmisbare schakel in onze digitale projecten. Hij combineert strategisch inzicht met creativiteit, wat resulteert in oplossingen die écht werken voor onze inwoners.”
Annemarie van Oorschot
Directeur, Groene Groeiers
“Jesse heeft ons enorm geholpen met het vertalen van onze duurzame missie naar een krachtig online platform. Zijn ontwerpen ademen onze visie en zijn gevoel voor detail is indrukwekkend.”
Bedrijven die me vroegen
De site opent met wetgeving en afkortingen, terwijl de lezer met stilstand of een inspectie in zijn maag zit.
Diensten als RI&E, safety checks en gedragstrajecten lopen door elkaar, dus niemand weet waar hij moet beginnen.
Jarenlange ervaring staat er wel, maar nergens wat er bij een klant daadwerkelijk veranderde.
Cursussen staan zonder doelgroep en zonder tijdsbeslag, en dat zijn precies de twee vragen van de lezer.
“Bij een verplicht onderwerp verkoop je de verplichting niet, maar het effect. Zodra een site opent met minder stilstand in plaats van met de Arbowet, leest de directeur door. Dat is bijna altijd het hele verschil tussen een site die bellers oplevert en een site die alleen bevestigt dat je bestaat.”
Jesse de GrootDesigner & strateeg bij WebjoyVeiligheidsadvies heeft online een imagoprobleem dat niets met de kwaliteit van het werk te maken heeft. Het onderwerp klinkt als een map in de kast, een inspecteur en een dossier dat af moet. Dat beeld houdt precies de bedrijven tegen die er het meest aan zouden hebben.
Wie belt, belt zelden om een risico-inventarisatie. Hij belt omdat er stilstand is geweest, omdat er herstelwerk uit voortkwam, of omdat er een inspectie aankomt en niemand precies weet waar het bedrijf staat. In die taal moet je site openen, en pas daarna in die van de wetgeving.
Het tweede dat vrijwel altijd misgaat is de volgorde van je diensten. Inhoudelijk is er een logische route: eerst meten waar je staat, dan de risico's vastleggen, dan werken aan gedrag. Maar bijna niemand begint bij stap één. Mensen beginnen waar het schuurt. Bied je diensten daarom aan als drie gelijkwaardige ingangen, met de opmerking erbij dat je met elk ervan kunt starten.
Dan de lezers. Een directeur wil weten wat het oplevert, een KAM-coördinator of het klopt en bij de eisen past, een voorman of hij er maandag iets mee kan. Dezelfde pagina moet die drie bedienen, in die volgorde: effect bovenaan, inhoud eronder, praktijk in de voorbeelden.
Laat verder zien wat er bij klanten veranderde, niet alleen welke normen je beheerst. Een korte beschrijving van een situatie, wat je zag en wat het bedrijf daarna anders deed, overtuigt meer dan een rij certificaten. Mag de naam er niet bij, beschrijf dan het soort bedrijf en de omvang.
Bij cursussen ten slotte geldt één simpele regel: zet er de doelgroep en het aantal dagdelen bij. Dat zijn de twee dingen waarop iemand afhaakt of doorklikt. De inhoudsopgave mag een klik verderop staan.
Hoe een project van kick-off tot livegang loopt, lees je op de werkwijze-pagina.
Doe de kwalificatie. Binnen 30 seconden weet ik of ik je kan helpen, en zo ja, dan stuur ik je meer info.
Ik schrijf over wat ik tegenkom bij B2B-bedrijven: wat werkt op een website en wat geld kost. Eén mail als er een nieuw artikel staat, verder niets.
De diensten waar bedrijven in deze situatie het vaakst mee beginnen.
De vragen die bijna iedereen stelt, met het antwoord dat ik ook in een gesprek zou geven.
Vraag het na; in deze hoek mag het vaak wel, zeker bij grotere bedrijven waar je al jaren komt.
Mag het niet, beschrijf dan het soort bedrijf en de omvang. Een lezer herkent zichzelf daar net zo goed in.
Op één plek, als leesbare tekst. Niet als logostrook op elke pagina: dat bewijst dat je mee mag doen, niet dat je het verschil maakt.
Wat je nodig hebt om vergeleken te kunnen worden, zet je bij de informatie over je bureau.
Dat kan, maar begin met aanmelden in plaats van afrekenen: bij in-company-trajecten volgt er toch een gesprek over data en groepsgrootte.
Belangrijk is dat de doelgroep en het aantal dagdelen er direct bij staan.
Met een eigen stuk tekst dat benoemt hoe een traject er bij vijftien man uitziet, want dat is wezenlijk anders dan bij tweehonderd.
Noem daarbij eerlijk wat er bij die omvang wettelijk wel en niet moet. Dat levert vertrouwen op en scheelt verkeerde aanvragen.
Alleen als je het volhoudt, maar het onderwerp leent zich er goed voor: mensen zoeken doorlopend op wat er moet en wanneer.
Vier artikelen die een veelgestelde vraag beantwoorden, doen meer dan twintig nieuwsberichten over wetswijzigingen.
Binnen 21 dagen staat het er, mits je binnen 48 uur feedback geeft.
Vul de kwalificatie in. Binnen 30 seconden weet ik of ik je kan helpen, en zo ja, dan stuur ik je meer info.
Ik schrijf over wat ik tegenkom bij B2B-bedrijven: wat werkt op een website en wat geld kost. Eén mail als er een nieuw artikel staat, verder niets.
